پیش بینی اضطراب امتحان بر اساس انگیزش درونی و بیرونی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انگیزش درونی و بیرونی در پیش بینی اضطراب امتحان دانشجویان است. اضطراب امتحان یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در محیط های دانشگاهی محسوب می شود که می تواند عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانشجویان را تحت تاثیر قرار دهد. جامعه آماری این مطالعه شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه های مختلف کشور بود که به صورت داوطلبانه و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس و آنلاین انجام شد و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی و اضطراب امتحان استفاده گردید. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که انگیزش درونی رابطه منفی و معناداری با اضطراب امتحان دارد؛ به این معنا که دانشجویانی که از انگیزش درونی بالاتری برخوردار بودند، اضطراب کمتری را تجربه کردند. در مقابل، انگیزش بیرونی رابطه مثبت و معناداری با اضطراب امتحان داشت؛ یعنی دانشجویانی که بیشتر تحت فشارهای بیرونی مانند انتظارات خانواده یا پاداش های مادی قرار داشتند، سطح اضطراب امتحان بالاتری داشتند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که انگیزش درونی و بیرونی به طور همزمان توان پیش بینی اضطراب امتحان را دارند و سهم انگیزش بیرونی در افزایش اضطراب بیشتر از انگیزش درونی در کاهش آن است. این یافته ها اهمیت توجه به تقویت انگیزش درونی دانشجویان را برجسته می سازد. ایجاد محیط های آموزشی حمایتگر، ارائه فرصت های یادگیری جذاب و تقویت علاقه به رشته می تواند به کاهش اضطراب امتحان کمک کند. همچنین، کاهش فشارهای بیرونی و مدیریت انتظارات محیطی می تواند نقش مهمی در کنترل اضطراب داشته باشد. در مجموع، نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که انگیزش درونی و بیرونی دو عامل کلیدی در پیش بینی اضطراب امتحان هستند و توجه به آن ها می تواند به ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانشجویان منجر شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، اضطراب امتحان ، دانشجویان ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، پیش بینی اضطراب