بررسی تاثیر تحول دیجیتال بر فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس ایران

تحول دیجیتال به عنوان یکی از مهم ترین پدیده های قرن بیست ویکم، نظام های آموزشی را با تغییرات گسترده ای مواجه ساخته است. استفاده از فناوری های دیجیتال، پلتفرم های آموزشی، یادگیری الکترونیکی و ابزارهای هوشمند، فرصت های جدیدی برای بهبود کیفیت آموزش و ارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر تحول دیجیتال بر فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس ایران و تحلیل ابعاد مختلف آن از منظر معلمان و دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل پژوهش های پیشین انجام شده است. جامعه پژوهش شامل مطالعات و اسناد علمی مرتبط با تحول دیجیتال در آموزش و پرورش و نمونه پژوهش شامل مجموعه ای از مقالات علمی، گزارش های سازمان های بین المللی و پژوهش های داخلی در حوزه آموزش دیجیتال است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تحول دیجیتال موجب افزایش دسترسی به منابع آموزشی، تقویت یادگیری تعاملی، شخصی سازی آموزش و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم در دانش آموزان شده است. در مقابل، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، کمبود زیرساخت های فناوری، ضعف مهارت های دیجیتال معلمان و نبود برنامه ریزی راهبردی از موانع اصلی تحقق کامل تحول دیجیتال در مدارس ایران به شمار می رود. همچنین نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر دهد. بر اساس نتایج پژوهش، توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات، توانمندسازی معلمان در حوزه سواد دیجیتال، طراحی برنامه های درسی مبتنی بر فناوری و تدوین سیاست های کلان آموزشی از جمله راهکارهای موثر برای ارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری در بستر تحول دیجیتال محسوب می شود. این پژوهش می تواند به سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و مدیران مدارس در طراحی راهبردهای موثر برای بهره گیری از فناوری های دیجیتال در نظام آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، یاددهی–یادگیری ، فناوری آموزشی ، مدارس ایران ، آموزش الکترونیکی