مدل نوین توصیف برهمکنش های هسته ای در رژیم انرژی های متوسط بر اساس تقریب بورن-اوپنهایمر اصلاح شده

در این مقاله، یک مدل نظری جدید برای توصیف برهمکنش های هسته ای در رژیم انرژی های متوسط (۱۰ تا ۱۰۰ مگاالکترون ولت) پیشنهاد می شود که بر پایه تقریب بورن-اوپنهایمر (BOA) اصلاح شده استوار است. این مدل با در نظر گرفتن اثرات کوانتومی غیرخطی ناشی از میدان های میانجی (مانند پیون ها) و اصلاح معادلات حرکت هسته ای، امکان محاسبه دقیق تر مقاطع عرضی پراکندگی نوکلئون-نوکلئون و پیش بینی نیمه عمرهای هسته های ناپایدار را فراهم می کند. در مقایسه با رویکردهای موثر میدان کایرال (chiral EFT)، BOA اصلاح شده جداسازی بهتری بین حرکت آهسته هسته و نوکلئون های سریع ارائه می دهد، به ویژه در سیستم های سنگین-سبک. روش تحقیق بر پایه حل تحلیلی و عددی معادلات دیفرانسیل کوانتومی با استفاده از روش پرتوربیشن Rayleigh-Schrödinger استوار است، جایی که پتانسیل برهمکنش با یک ترم اضافی غیرخطی برای اثرات اسپین-اوربیتال معرفی می شود. نتایج عددی نشان می دهد که این مدل، خطای پیش بینی مقاطع عرضی را تا ۱۵ درصد نسبت به مدل های استاندارد مانند مدل اپتیکی کاهش می دهد، که این امر می تواند به درک بهتر فرآیندهای همجوشی هسته ای در ستارگان و راکتورهای همجوشی کمک کند. این رویکرد با استفاده از پارامترهای بنیادی شناخته شده (مانند ثابت کوپلینگ 𝜋𝑁𝑁) عمل می کند و پایه ای برای مطالعات آینده در فیزیک هسته ای انرژی متوسط فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

برهمکنش هسته ای ، تقریب بورن-اوپنهایمر ، مقاطع عرضی پراکندگی ، فیزیک هسته ای نظری ، اثرات کوانتومی غیرخطی