توسعه مسکن اجتماعی و طراحی مجتمع های مسکونی مقرون به صرفه با رویکرد جامعه شناختی-فرهنگی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICNABS02_032

تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، توسعه مسکن اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین چالش های شهری و اجتماعی در کشورهای در حال توسعه و حتی برخی کشورهای پیشرفته مطرح شده است. با افزایش جمعیت شهری، نابرابری های اقتصادی و فشار بر منابع طبیعی، نیاز به طراحی مجتمع های مسکونی مقرون به صرفه، پایدار و هماهنگ با بافت فرهنگی جوامع محلی، بیش از پیش احساس می شود. این مقاله علمی مروری، با تمرکز بر رویکرد جامعه شناختی-فرهنگی، به بررسی عمیق و نظام مند تئوری ها، مدل ها و مطالعات موردی مرتبط با طراحی مسکن اجتماعی و مجتمع های مسکونی مقرون به صرفه می پردازد. با استفاده از منابع بین المللی و منطقه ای (از جمله مطالعات انجام شده در عربستان سعودی، چین، تایلند و آمریکای شمالی)، این پژوهش نشان می دهد که موفقیت طرح های مسکن اجتماعی نه تنها به عوامل فنی و اقتصادی، بلکه به درک عمیق از ساختارهای فرهنگی، روابط اجتماعی، مفاهیم خانه و هویت مکانی جوامع بستگی دارد. مفاهیم کلیدی مانند «فضای سینتکتیک» (Space Syntax)، «پایداری فرهنگی»، «معنای خانه» و «معماری سنتی» به عنوان ابزارهای تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته اند. مطالعات موردی از مناطق مختلف جهان — از جمله روستاهای جیانگنان در چین، محیط های نجدی در عربستان سعودی و خانه های برفی اینویت — نشان می دهند که فضاهای سنتی، با وجود سادگی ظاهری، دارای ساختارهای فضایی بسیار پیچیده و دقیقی هستند که با نیازهای اجتماعی، خانوادگی و مذهبی جوامع همسو هستند. این مقاله با ترکیب تئوری های هیلر و هانسون، تحلیل های گروفیث و داوسون، و مطالعات جامعه شناختی چینی از جمله کارهای وی، چی و دو، نشان می دهد که چگونه معماری مسکن اجتماعی می تواند با الهام از الگوهای سنتی، بدون از دست دادن کارایی اقتصادی، هویت فرهنگی را حفظ کند. همچنین، نقش مفاهیم فلسفی چینی مانند کنفوسیوسیسم ابزارگرایانه (Utilitarian Confucianism) و مفهوم «خانه فراتر از ساختمان» در شکل دهی به فضاهای مسکونی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج این مرور نشان می دهد که طراحی مسکن اجتماعی باید از یک رویکرد «پایین به بالا» (bottom-up) برخوردار باشد که در آن جامعه محلی به عنوان نهاد اصلی طراحی و تصمیم گیری شناخته شود. پیشنهادات ارائه شده شامل تدوین چارچوبی جامع برای طراحی مسکن اجتماعی مبتنی بر سینتکتیک فضا، تلفیق عناصر سنتی در طرح های مدرن، استفاده از مصالح محلی و فناوری های کم هزینه، و ایجاد سیاست های دولتی مبتنی بر پژوهش های جامعه شناختی است.

کلیدواژه ها:

مسکن اجتماعی ، طراحی مسکونی مقرون به صرفه ، جامعه شناسی فرهنگی ، معماری سنتی

نویسندگان

مهسا سیفی

کارشناسی ارشد مهندسی معماری از دانشگاه آزاد تهران جنوب، عضو سازمان نظام مهندسی تهران