مروری بر نقش توسعه پایدار در فعالیت های معدنی با رویکردی بر کاهش اثرات مخرب حاصل از معادن بر محیط زیست

توسعه پایدار ایجاد تعادل میان توسعه و محیط زیست بوده و از سه اصل مهم محیط زیست، اجتماع و اقتصاد تشکیل شده است. هر سه این پارامترها در ارتباط با یکدیگر بوده و عدم تعادل در هر یک، موجب برهم خوردن تعادل در سایر بخش ها خواهد شد. ارتباط متقابل بین معدنکاری و توسعه پایدار، انجام یکی را مستلزم انجام دیگری می سازد. بدین ترتیب که از یک سو محدودیت منابع معدنی، احتمال تمام شدن آنها و نگرانی هایی از بابت کمبود آنها برای نسل های آینده وجود دارد و از سوی دیگر، مشکلات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی که به دلیل معدنکاری و بدون توجه به محیط زیست و جوامع اطراف صورت می گیرد، سبب شده تا توسعه پایدار به عنوان یک نیاز برای حفاظت از سرمایه های طبیعی، انسانی و اجتماعی وارد بخش معدنکاری شود. در این مطالعه ضمن بررسی مفهوم توسعه پایدار در بخش معدن و صنایع معدنی و اهمیت توسعه پایدار در زمینه معدنکاری و منابع معدنی در ابتدا چالش های این صنعت برای دستیابی به توسعه مبتنی بر مولفه های توسعه پایدار و در ادامه وضعیت موجود صنعت معدنکاری کشور در راستای مولفه های توسعه پایدار بررسی شده است. در این رویکرد با پذیرفتن این مطلب که استخراج معادن اصل اساسی در توسعه محسوب می شود، مسیر سیستماییک ارزیابی چرخه حیات معدن شامل شناخت، طراحی، پایش و ارزیابی و انجام اصلاحات برای طرح های توسعه معدن در نظر گرفته می شود و در ادامه با استفاده از ابزارهای اساسی و مهم برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار و شناسایی اثرات منفی عملیات معدنکاری بر محیط زیست، تدابیر و راهکارهایی برای کاهش این اثرات منفی و احیای محیط زیست پس از خاتمه فعالیت معدن ارائه خواهد گردید.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، معدن ، معدنکاری ، محیط زیست