بررسی رابطه هیجانات منفی، تاب آوری، حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی معتادان مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد پرتو

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه هیجانات منفی، تاب آوری، حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی معتادان بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل معتادانی بود که در طول یک سال به کلینیک ترک اعتیاد پرتو در شهر یزد مراجعه کرده بودند (۲۲۰ نفر) و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران؛ ۱۳۶ نفر انتخاب شدند. روش اجرای پژوهش به صورت مراجعه حضوری و انفرادی بود. در این پژوهش از چهار پرسشنامه کیفیت زندگی واروشرون (۱۹۹۲)، هیجانات مثبت و منفی (۱۹۹۸)، حمایت اجتماعی شربورن و استوارت (۱۹۹۱) و تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و همبستگی کانونی استفاده شد. نتایج نشان داد، بین هیجانات منفی، تاب آوری و حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی معتادان مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد پرتو رابطه معنی دار وجود داشت و این سه متغیر در مجموع ۱۵.۸ درصد از کیفیت زندگی معتادان را تبیین می نمود. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد که کاهش هیجانات منفی و تقویت تاب آوری و حمایت اجتماعی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت زندگی افراد مبتلا به اعتیاد و افزایش اثربخشی برنامه های درمان و بازتوانی ایفا کند. بنابراین، پیشنهاد می شود در برنامه های درمان و بازتوانی اعتیاد، مداخلات روان شناختی با تمرکز بر کاهش هیجانات منفی، تقویت تاب آوری فردی و گسترش شبکه های حمایت اجتماعی مورد توجه قرار گیرد تا از این طریق زمینه ارتقای کیفیت زندگی افراد در حال ترک اعتیاد فراهم شود.

کلیدواژه ها:

هیجانات منفی ، تاب آوری ، حمایت اجتماعی ، کیفیت زندگی ، اعتیاد