مبانی حقوقی وحدت امت اسلامی در فقه امامیه و حقوق بین الملل اسلامی

وحدت امت اسلامی از ارکان بنیادین تمدن اسلامی و از عناصر کلیدی در ثبات و اقتدار مسلمانان محسوب می شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی مبانی حقوقی وحدت از منظر فقه امامیه و حقوق بین الملل اسلامی می پردازد. داده های پژوهش از منابع اصیل فقهی، قرآنی و اسناد بین المللی اسلامی گردآوری شده و تحلیل آنها بیانگر آن است که وحدت، در فقه امامیه واجبی شرعی مبتنی بر اصولی همچون قاعده لاضرر، حرمت تفرقه، وجوب امر به معروف و نهی از منکر و اصل تعاون بر البر و التقوی است. در حقوق بین الملل اسلامی نیز این مبانی در قالب اصل برادری امت، منع مداخله فرقه ای و نهادهایی مانند دیوان داوری اسلامی تجلی یافته اند. یافته های تحقیق نشان می دهد وحدت اسلامی واجب تکلیفی و الزام حقوقی است که اجرای آن نیازمند نهادسازی فقهی و تقنینی فراملی می باشد.

کلیدواژه ها:

وحدت امت اسلامی ، فقه امامیه ، حقوق بین الملل اسلامی ، قواعد فقهی ، سازمان همکاری اسلامی