پیشنهاد طرح اختلاط بهینه برای بتن هوادار اتوکلاونشده

در سال های اخیر، با افزایش الزامات مربوط به بهره وری و صرفه جویی در مصرف انرژی، طراحی و اجرای سازه ها به سمت استفاده از مصالحی با عملکرد حرارتی بهینه سوق یافته است. یکی از مصالح کارآمد و اثبات شده در این زمینه، بتن سلولی است. هدف از پژوهش حاضر، دستیابی به طرح اختلاط بهینه برای بتن هوادار اتوکلاونشده بود. بدین منظور، آزمایش ها بر اساس استاندارد ملی ایران به شماره ۱۴۵۰۴ انجام گرفت. بر اساس این استاندارد، بلوک سبک غیرباربر باید دارای چگالی ۵۰۰ تا ۹۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب، حداقل مقاومت فشاری ۲ تا ۲.۵ مگاپاسکال، جذب آب کمتر از ۲۵ درصد (در حالت خشک شده در گرمخانه) و جمع شدگی کمتر از ۰.۰۸ درصد باشد. از میان نمونه های ساخته شده، ۹ نمونه تمامی معیارهای استاندارد به جز مقدار جمع شدگی را برآورده کردند. در نمونه ای که در آن از سدیم کربوکسی متیل سلولز استفاده شده بود، میزان جمع شدگی به ۰.۰۶۳ درصد کاهش یافت و مقدار استاندارد را تامین کرد. در نهایت، طرح اختلاط این نمونه به عنوان گزینه بهینه در این پژوهش معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

بتن سبک ، بتن گازی ، روش مخلوط گرم ، بتن هوادار اتوکلاونشده