بررسی و مقایسه اثرات خشکسالی ها و شبیه سازی هیدرولیکی و مخاطرات آسیب های سیلاب و کاهش آن

با توجه به شرایط خشکسالی ها و کاهش میزان آبگیری در سال های اخیر به دلیل تغییرات متنوع در آبراهه ها و وابستگی منطقه دشت سیستان به تامین آب شرب از نزولات، تحلیل هیدرولیکی رودخانه های منطقه در شرایط موجود و نیز ارائه راهکارهایی در جهت افزایش آبگیری اقدام به مدل سازی هیدرولیکی با استفاده از نرم افزار و داده های هیدرولوژیکی گردید. در تحقیق حاضر سعی بر شبیه سازی جریان آب از محل انشعاب رودخانه سیستان از رودخانه هیرمند تا محل دوشاخگی افضل آباد و ادیمی و نیز مدل یکپارچه به صورت مدل سازی رودخانه های هیرمند، سیستان و پریان شده است. برای بررسی شرایط هیدرولیک جریان و سهم آبگیری رودخانه سیستان گزینه های مختلفی اجرا شد. تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از مدل سازی ها نشان می دهد در حالت حذف سازه سد کهک، که به عنوان مانع آبگیری عمل می کند، با حذف این سازه در حالت نهایی سبب بهبود قابل ملاحظه ای در سهم آبگیری رودخانه سیستان از رودخانه هیرمند می شود. همچنین برای مدل سازی در حالت افزایش شیب رودخانه سیستان و حذف سازه سد کهک به عنوان مانع آبگیری رودخانه سیستان از رودخانه هیرمند، سهم آبگیری رودخانه سیستان در مواقع کم آبی (۵۰ و ۱۰۰ مترمکعب بر ثانیه) نسبت به مدل های دیگر اجرا شده به صورت قابل ملاحظه ای افزایش می یابد. مقدار آبگیری سیستان در مواقع کم آبی برای دبی های ۵۰ و ۱۰۰ مترمکعب بر ثانیه به ترتیب برابر ۴۳.۵۱ و ۵۷.۸۲ مترمکعب بر ثانیه است و نسبت مدل های شرایط هیدرولیک جریان رودخانه سیستان در شرایط موجود و شرایط هیدرولیک جریان رودخانه های هیرمند، سیستان و پریان مشترک با استفاده از دبی های رودخانه هیرمند در شرایط موجود رودخانه سیستان به ترتیب دارای افزایشی برابر ۱.۴۵۰ و ۱.۱۵۶ برابر و نسبت به حالت افزایش شیب رودخانه سیستان و پاک سازی بالادست و پایین دست سد کهک از رسوبات دارای افزایشی به میزان ۲ و ۱.۵ برابر می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت سیل ، ضرر و زیان سد ، تحلیل هیدرولیکی ، منحرف کردن آب ، افزایش ظرفیت آبگیری