مروری سیستماتیک بر ادبیات استفاده مجدد تطبیقی از سازه های شهری به عنوان محرک اهداف توسعه پایدار

استفاده مجدد تطبیقی از سازه های شهری به دلیل مزایای متعدد آن برای توسعه پایدار شهری توجه زیادی را به خود جلب کرده است. تحقیقات فعلی در مورد ابتکارات تغییر کاربری بینش های ارزشمندی را ارائه می دهد که می تواند این شیوه ها را از دیدگاهی مبتنی بر تحقیق هدایت کند. هدف این مقاله بررسی سیستماتیک ادبیات موجود در مورد استفاده مجدد تطبیقی از ساختمان ها برای توسعه چارچوبی است که مطالعات و یافته ها را در مورد چگونگی کمک شیوه های تغییر کاربری به اهداف خاص توسعه پایدار و اهداف آنها تشریح می کند. مرور سیستماتیک ادبیات بر تحقیقات منتشر شده از سال ۲۰۱۸ تا پایان سال جاری ۲۰۲۴ به عنوان پایه و اساس این چارچوب عمل می کند. یافته ها نشان می دهد که پروژه های تغییر کاربری می توانند به طور مستقیم به نه هدف توسعه پایدار کمک کنند. قوی ترین تاثیرات در رابطه با اهداف ۴، ۱۱ و ۱۷ شناسایی شدند. برای هدف ۴، پروژه های تغییر کاربری به عنوان مطالعات موردی ارزشمندی عمل می کنند که نشان می دهند چگونه معماری موجود می تواند به عنوان یک دارایی عمل کند که به پایداری شهری سود می رساند. در مورد هدف ۱۱، ادبیات بر اهمیت مشارکت در تصمیم گیری در مراحل مختلف استفاده مجدد تطبیقی تاکید می کند و حفاظت از ویژگی های معماری منحصر به فرد را به عنوان یک استراتژی برای افزایش سرمایه اجتماعی و ارائه پیشرفت های فرهنگی و اقتصادی برجسته می کند. استفاده مجدد تطبیقی با تقویت مشارکت های دولتی خصوصی و تشویق ارتباطات شفاف، سیاستی از هدف ۱۷ پشتیبانی می کند که به توسعه سیاست های جدید متمرکز بر پایداری کمک می کند. نتایج می تواند به برنامه ریزان شهری، معماران و توسعه دهندگان در تصمیم گیری های مبتنی بر تحقیق در مورد ساختمان های کم استفاده در بافت های شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

استفاده مجدد تطبیقی ، اهداف توسعه پایدار ، مرور سیستماتیک ، ادبیات پایداری شهری ، چارچوب ، طراحی مبتنی بر تحقیق