مدرسه معماری دیجیتال تحلیل مولفه ها و چارچوب مفهومی مدرسه معماری دیجیتال و الزامات فضایی-آموزشی آن

تحولات گسترده در فناوری های دیجیتال همچون هوش مصنوعی مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، واقعیت مجازی و افزوده، طراحی پارامتریک و سیستم های هوشمند زمینه ساز دگرگونی عمیق در آموزش معماری شده است. این فناوری ها نه تنها ابزارهای طراحی را متحول ساخته اند بلکه ماهیت یادگیری، خلق فضا و فرآیندهای آموزش معماری را نیز تحت تاثیر قرار داده اند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه های کلیدی معماری دیجیتال در طراحی مدرسه معماری به بررسی مبانی نظری رویکردهای نوین طراحی و الزامات فضایی و فناورانه محیط های آموزشی نسل جدید می پردازد. روش تحقیق، کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی است و داده ها از طریق مطالعه منابع علمی داخلی و خارجی و تحلیل تطبیقی الگوهای مدارس معماری نوین گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که طراحی مدرسه معماری دیجیتال نیازمند مجموعه ای از مولفه ها شامل: زیرساخت های هوشمند، فضاهای یادگیری تعاملی، آزمایشگاه های دیجیتال Robotics Lab VAR (Lab Fabrication Lab)، فضاهای انعطاف پذیر و قابل بازپیکربندی، نظام گردش اطلاعات مبتنی بر BIM، و تلفیق رویکردهای پارامتریک و الگوریتمیک در سازماندهی فضایی است. بر اساس تحلیل ها مدل پیشنهادی پژوهش مجموعه ای از اصول طراحی شامل انعطاف پذیری تعاملی، بودن هوشمندی، ارتباط فیزیکی-مجازی و تقویت یادگیری مبتنی بر تجربه را ارائه می کند. این مقاله نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از فناوری های دیجیتال می تواند مدرسه معماری را از یک فضای آموزشی سنتی به یک اکوسیستم یادگیری نوآورانه، مشارکتی و آینده نگر تبدیل کند و راه گشای تحول در آموزش معماری در ایران باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه معماری ، معماری دیجیتال ، آموزش مجازی ، واقعیت مجازی