بررسی تاثیر زالودرمانی بر شدت و وسعت علائم بیماری پسوریازیس: یک مرور نظام مند

مقدمه: پسوریازیس یک اختلال پوستی مزمن و خودایمن است که با پلاک های اریتم دار همراه با پلاک های سفید-نقره ای مشخص می شود. این بیماری با پیامدهای جسمانی و روانشناختی متعددی همراه است. در طب یونانی زالودرمانی به عنوان یکی از روش های درمان این بیماری معرفی شده است. در جستجوی ما مرور جامعی در این زمینه یافت نشد؛ لذا این مرور نظام مند با هدف بررسی تاثیر زالودرمانی بر علائم بیماری پسوریازیس صورت گرفت. روش: در این مرور نظام مند جستجوی گسترده با کلیدواژه های مرتبط با "زالودرمانی"، "پسوریازیس"، در پایگاه های بین المللی WOS, PubMed/Medline, Scopus، موتور جستجوگر Google_Scholar و پایگاه های ملی Irandoc, SID, Magiran صورت گرفت. در جستجوی اولیه ۲۲ مطالعه به دست آمد. معیارهای ورود، انتشار به زبان فارسی/انگلیسی بود. ادبیات خاکستری خارج شد. محدودیت زمانی اعمال نشد. پس از حذف موارد تکراری و نقد با ابزارهای مربوطه نهایت هفت مطالعه تجزیه و تحلیل شد. ملاحظات اخلاقی عدم سوگیری در مراحل انتخاب، استخراج و تحلیل و طبقه بندی شواهد رعایت و چکیده طبق PRISMA گزارش شد. یافته ها: مطالعات نشان دادند زالودرمانی از طریق سم زدایی و اصلاح اخلاط باعث کاهش وسعت و شدت علائم پسوریازیس می شود. پس از زالودرمانی اریتم، پوسته ریزی و خارش کاهش یافت و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت پوست بهبود یافت. این روش در برخی بیماران سبب بهبود موقت و در برخی سبب بهبود کامل، بدون عود بیماری شد. تشدید علائم مرتبط با اخلاط بود و به ترتیب در مزاج های دموی، صفراوی و بلغمی، عود بیماری بیشتر مشاهده شد. زالودرمانی در بهبود آرتریت پسوریاتیک و سلولیت نیز موثر بوده و نشانگرهای التهابی را کاهش داده است. اثربخشی زالودرمانی در ترکیب با داروی سنتی پنج گیاه تلخ (panchatikta ghrita) افزایش یافته است. هیچ گونه عارضه ای مانند درد و خونریزی به دنبال زالودرمانی مشاهده نشد.

کلیدواژه ها:

زالودرمانی ، پسوریازیس