تلفیق مراقبت: یک مرور نظام مند بر همکاری بین رشته ای در پرستاری و مامایی برای بهبود پیامدهای سلامت مادر و نوزاد

مقدمه: مراقبت یکپارچه و همکاری موثر بین پرستاران و ماماها یک استراتژی کلیدی برای بهبود شاخص های سلامت مادر و نوزاد محسوب می شود. این مرور نظام مند با هدف ترکیب شواهد موجود در مورد اثربخشی مداخلات همکاری بین رشته ای بین پرستاری و مامایی بر پیامدهای سلامت مادر و نوزاد انجام شد. اهداف: تعیین اثربخشی مداخلات همکاری بین رشته ای پرستاری-مامایی بر کاهش موربیدیتی و مورتالیتی مادران و نوزادان. روش بررسی: این مرور نظام مند بر اساس پروتکل PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. جستجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science، Cochrane Library و SID با استفاده از کلیدواژه های مرتبط، بدون محدودیت زمانی تا ژوئن ۲۰۲۴ انجام گرفت. کیفیت مطالعات وارد شده با استفاده از ابزارهای استاندارد (مانند Cochrane Risk of Bias) ارزیابی شد. یافته ها: از بین ۱۸۵۰ مطالعه شناسایی شده، ۲۴ مطالعه (شامل کارآزمایی های تصادفی سازی شده و مطالعات کوهورت) معیارهای ورود را داشتند. تجمیع نتایج نشان داد که مداخلات همکاری بین رشته ای به طور معنی داری منجر به کاهش عوارض بارداری (OR: ۰.۶۵, ۹۵% CI: ۰.۵۲-۰.۸۱)، افزایش نرخ زایمان طبیعی (RR: ۱.۱۵, ۹۵% CI: ۱.۰۸-۱.۲۳)، بهبود رضایتمندی مادران از مراقبت (SMD: ۰.۸۹, ۹۵% CI: ۰.۴۵-۱.۳۳) و کاهش میزان بستری مجدد نوزادان (OR: ۰.۷۱, ۹۵% CI: ۰.۵۵-۰.۹۲) شده است. نتیجه گیری: همکاری ساختاریافته بین رشته ای بین پرستاران و ماماها یک راهبرد موثر برای ارتقای کیفیت مراقبت های دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان و در نهایت، بهبود پیامدهای سلامت برای مادران و نوزادان است. ادغام این مدل همکاری در سیستم های ارائه خدمات سلامت توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

همکاری بین رشته ای ، پرستاری ، مامایی ، پیامدهای سلامت مادر ، پیامدهای سلامت نوزاد ، مرور نظام مند