چالش های معلمان در شناسایی و آموزش دانش آموزان دیرآموز در چارچوب آموزش فراگیر

تفاوت های فردی در سرعت و شیوه یادگیری یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی است. در این میان، دانش آموزان دیرآموز با وجود برخورداری از هوش در دامنه طبیعی در فرایند یادگیری مفاهیم درسی با کندی بیشتری مواجه هستند. عدم شناسایی به موقع و عدم دریافت حمایت های آموزشی متناسب این گروه را در معرض افت تحصیلی و مشکلات عاطفی اجتماعی قرار می دهد. هدف این مقاله با رویکردی توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، بررسی ویژگی های دانش آموزان دیرآموز، چالش های پیش روی معلمان در شناسایی و آموزش آنان و ارائه راهکارهای عملی در چارچوب آموزش فراگیر است. یافته ها نشان می دهد که شناسایی این دانش آموزان نیازمند ارزیابی چندبعدی و مستمر است و اتکا صرف به آزمون های هوشی یا نمرات تحصیلی ناکافی و گمراه کننده است. چالش های اصلی معلمان شامل کمبود دانش تخصصی، تراکم بالای کلاس ها و محدودیت منابع آموزشی است. در نهایت توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های تخصصی، فراهم سازی زیرساخت های لازم و اجرای اصول آموزش فراگیر به عنوان عوامل کلیدی برای تحقق عدالت آموزشی و ارتقای موفقیت این دانش آموزان شناسایی می شوند.

کلیدواژه ها:

دانش آموز دیرآموز ، شناسایی ، روش های آموزشی ، آموزش فراگیر ، توانمندسازی معلمان