حجم شعر و نوآوری های غزل واژه در آن

تا پیش از دهه هفتاد فرم در غزل تابع تعریف کلاسیک از فرم شکل ظاهری غزل و ارتباط کلی ابیات بود اما در دهه هفتاد و پس از تحولات نیما در شعر غزل نیز به تبعیت دچار تحولات ساختاری و فرمی بسیاری شد. از جمله پیشگامان نوآفرینی در غزل معاصر سیمین بهبهانی است که با نوآوری در فرم، وزن و ساختار غزل سبب شد علاوه بر موضوعات تغزلی مسائل اجتماعی و انتقادی در غزل راه یابد. یکی از مهم ترین این تحولات تحول در فرم غزل معاصر است، غزل که یکی از فرم های ذهنی غزل مینیمال است با تکیه بر اصول شعر حجم و گسترش برخی مولفه ها توسط آرش آذرپیک خود را گسترش داد. غزل واژه یکی از فرم های نوین در غزل معاصر حاصل هم افزایی غزل و واژانه است که در اواخر دهه هفتاد توسط هنگامه اهورا به ادبیات معرفی شد. شاخصه های این نوع غزل عبارتند از فراروی از دستور زبان و ساختار جمله بندی، فراروی از انواع آرایه های ادبی، ایجاز، ابهام، پرش های روایتی... از سوی دیگر غزل حجم نیز دارای شاخصه هایی چون وجه شبه های متکثر، جهش روایتی، پازل روایتی و... است. این نوشتار که به روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای فراهم آمده است، در صدد است با بررسی مولفه های غزل حجم، این مولفه ها را در غزل واژه بررسی نموده و به تشریح آن بپردازد. با بررسی ویژگی های غزل حجم در غزل واژه مشخص شد که فراروی از دستور زبان و ساختار جمله بندی سبب شده روایت موجود در غزل دارای جهش روایتی، پازل های روایتی و ابهام و پیچیده گویی باشد.

کلیدواژه ها:

غزل ، حجم غزل ، دهه هفتاد ، غزل واژه ، واژانه