مغز انسان آنتروپی و یادگیری زبان

بر اساس یکی از بنیادی ترین قوانین فیزیک که با نام قانون دوم ترمودینامیک شناخته می شود، مقدار بی نظمی یا همان آنتروپی در جهان به طور مداوم در حال افزایش است. ترمودینامیک نوین بیان می کند که سه نوع اصلی از سامانه ها وجود دارد: ایزوله، بسته و باز. بیشتر سامانه های پویا و همه موجودات زنده سامانه های باز هستند. به عنوان مثال، بدن و مغز انسان از نوع سامانه های باز به شمار می آیند. در سامانه های باز مانند مغز هم تولید آنتروپی درونی وجود دارد و هم تولید آنتروپی بیرونی که حاصل تبدیل های انرژی یا جرم بین سیستم و محیط اطراف است. هنگامی که مغز با محیط خود تبادل انرژی و ماده دارد، می تواند برای مدتی طولانی در حالتی دور از تعادل حرارتی و در وضعیتی با آنتروپی محلی کاهش یافته باقی بماند. مغز سه کانال ورودی اصلی و یک کانال خروجی دارد. اطلاعات از طریق پنج حس فیزیکی و یا حافظه وارد مغز می شود. تمام ورودی ها با این حال ورودی دوم با ماهیت منظم یا عقلانی از طریق قشر مغز وارد می شود و ورودی سوم با ماهیت آشفته یا غیرعقلانی از طریق ساقه مغز جریان می یابد. در واقع ورودی های مربوط به نظم و آشوب، بازتابی از حس نظم و بی نظمی موجود در تقریبا تمام فعالیت های مغزی هستند. از این رو، اصل آنتروپی خالص در یادگیری زبان نیز صدق می کند، زیرا مغز از طریق عملکردهای زیست شیمیایی و الکتروشیمیایی ای که تابع قوانین فیزیکی و دارای محدودیت سرعت اند، عمل می کند. فرایند یادگیری نیازمند انتقال اطلاعات در لحظات خاص زمانی است. مغز ابتدا باید خاطرات کوتاه مدت را پردازش و ذخیره کند. انتقال حافظه کوتاه مدت به حافظه میانی حدود ۲۰ تا ۴۰ دقیقه شکل گیری اولیه خاطره رخ می دهد. انتقال قابل توجه حافظه میانی به حافظه بلندمدت در فاصله ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد اتفاق می افتد. بنابراین لازم است زمانی را در برنامه خود برای مرور دوره ای در روز یا دو روز بعد در نظر بگیریم؛ نه اینکه شب قبل از امتحان سعی کنیم حجم زیادی از مطالب را به صورت فشرده بخوانیم چراکه در این حالت با افزایش آنتروپی بی نظمی ذهنی در خلال امتحان روبه رو خواهیم شد.

کلیدواژه ها:

مغز انسان ، آنتروپی ، یادگیری زبان