روش های نوین مدیریت آموزشی در مدارس ابتدایی گذار از مدیریت اداری به رهبری یادگیری هوشمند

تحقیق حاضر با هدف بررسی روش های نوین مدیریت آموزشی در مدارس ابتدایی و لازمه های گذار از مدیریت اداری به رهبری یادگیری هوشمند با رویکرد کمی توصیفی و روش پیمایشی صورت پذیرفته است. جامعه آماری پژوهش را مدیران مدارس ابتدایی استان تهران تشکیل دادند و نمونه ای ۱۰۰ نفره با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه ی محقق ساخته (پایایی ۰.۸۷:(a) و روایی ۰.۸۹:(CVI)) جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ مورد تجزیه و تحلیل آمار توصیفی میانگین، انحراف معیار و آمار استنباطی همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل، رگرسیون چندگانه قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد مدیران در مولفه های فردی رهبری یادگیری عملکرد نسبتا مناسبی دارند اما در حوزه های تعاملی و دیجیتالی ضعیف تر عمل می کنند همچنین فشارهای اداری، کمبود زیرساخت فناوری و شکاف شهری-روستایی از مهم ترین موانع اجرای روش های نوین شناسایی شدند. رابطه مثبت و معناداری بین رهبری یادگیری و مدیریت دیجیتالی (۰/۶۲= F) مشاهده شد. یافته ها تاکید می کنند که گذار به رهبری یادگیری هوشمند مستلزم بازتعریف ساختاری نقش، مدیر، آموزش های هدفمند و توجه به عدالت آموزشی است.

کلیدواژه ها:

رهبری یادگیری هوشمند ، مدیریت دیجیتالی ، عدالت آموزشی