بررسی رابطه هوش معنوی شیوه های فرزند پروری و تاب آوری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه ی دهم شهرستان نی ریز

این پژوهش با هدف تعیین میزان تاثیر هوش معنوی، تاب آوری و شیوه های فرزند پروری در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش، دانش آموزان دختر و پسر پایه دهم دوره متوسطه شهر نی ریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند. ۲۵۷ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به ابزارهای پژوهش شامل سیاهه فرزند پروری، با مریند، هوش معنوی کینگ، تاب آوری کانر و دیویدسون پاسخ دادند. معدل پایانی دانش آموزان نیز به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی مد نظر قرار گرفت. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن است که تاب آوری پیش بینی کننده پیشرفت تحصیلی در کل دانش آموزان مورد مطالعه بوده است. نتایج تحلیل در دانش آموزان پسر نیز حاکی از این بود که متغیر تاب آوری بر پیشرفت تحصیلی آنها تاثیرگذار بوده و هوش معنوی و شیوه های فرزند پروری تاثیری بر پیشرفت تحصیلی آنها نداشته است. این در حالی است که وضعیت در دانش آموزان دختر متفاوت بوده، به گونه ای که تاب آوری، شیوه های فرزند پروری و هوش معنوی توانسته اند ۴۸ درصد از تغییرات متغیر وابسته (پیشرفت تحصیلی) را تبیین و تفسیر نمایند. به نظر می رسد دانش آموزان تاب آور به دلیل انعطاف پذیری، علی رغم وجود موانع و مشکلات زندگی می توانند در تحصیل نیز موفق باشند. همچنین هوش معنوی به واسطه ایجاد روحیه شاد در افراد می تواند زمینه ساز پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، شیوه های فرزند پروری ، تاب آوری ، پیشرفت تحصیلی