بررسی تاثیر سبک رهبری بر تعهد سازمانی و کارایی معلمان ابتدایی شهرستان استهبان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICPE17_093
تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر سبک رهبری بر تعهد سازمانی و کارایی معلمان ابتدایی شهرستان استهبان بوده است. تحقیق حاضر از نظر هدف پژوهشی کاربردی و از منظر گردآوری داده ها، پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری در این تحقیق تمام معلمان مقطع ابتدایی شهرستان استهبان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۲۳۶ نفر می باشد که طبق جدول مورگان تعداد نمونه آماری برای توزیع پرسشنامه میان نمونه آماری ۱۴۷ نفر محاسبه شد. روش نمونه گیری در این تحقیق روش تصادفی خوشه ای بود. ابزار پژوهش پرسشنامه سبک رهبری باردنز و متزکاس(۱۹۶۹)، پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر (۱۹۹۰) و پرسشنامه کارایی شغلی پاترسون (۱۹۶۹) بوده است. پس از تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار spss نسخه ۲۷، نتایج نشان داد بین سبک رهبری، تعهد سازمانی و کارایی معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و سبک رهبری به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق افزایش تعهد، عملکرد معلمان را بهبود می بخشد. این یافته با پژوهش های فضلی (۱۴۰۴)، جعفرزاده و دهقان (۱۴۰۴)، غفوری و همکاران (۱۴۰۳) و سایر مطالعات همسو است. ابعاد سبک رهبری رابطه مدار و وظیفه گرایی با تعهد سازمانی معلمان رابطه مثبت و معناداری دارند. این یافته با مطالعات فضلی (۱۴۰۴)، صلاحلو (۱۴۰۳)، غفوری و همکاران (۱۴۰۳) و سایر پژوهش ها همسو است و نشان می دهد سبک رهبری مدیران می تواند با ایجاد حمایت، حس ارزشمندی و چارچوب های وظیفه ای، تعهد سازمانی معلمان را افزایش دهد. همچنین ابعاد سبک رهبری انسان گرایی و وظیفه گرایی با کارایی معلمان رابطه مثبت و معناداری دارند. این یافته با پژوهش های فضلی (۱۴۰۴)، صادقیان (۱۴۰۳)، آزاد (۱۴۰۳)، فلاح (۱۴۰۲)، سیاری (۱۴۰۱)، سوکال و همکاران (۲۰۲۱) و لی و همکاران (۲۰۲۱) همسو است. سبک رهبری تلفیقی انسان گرایانه و وظیفه گرایانه موجب افزایش انگیزه، تعهد، تمرکز و کیفیت فعالیت های آموزشی معلمان شده و عملکرد حرفه ای آنان را ارتقا می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ساناز شیرازی
دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی واحد نی ریز دانشگاه آزاد اسلامی، نی ریز، ایران
مرضیه مرادی دالینی
عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی واحد نی ریز دانشگاه آزاد اسلامی، نی ریز، ایران