مقایسه خودشناسی انسجامی تنظیم هیجان بین فردی و خودجراحی در دانش آموزان تک سرپرست و عادی

هدف از انجام این پژوهش مقایسه خودشناسی انسجامی تنظیم هیجان بین فردی و خودجراحی در دانش آموزان تک سرپرست و عادی بود. این پژوهش از لحاظ هدف بنیادی و به لحاظ روش توصیفی و از نوع علی - مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان تک سرپرست و عادی متوسطه دوره اول شهر زنجان (شاهد، بهار، ایمان) در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود. نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۱۲۰ نفر، ۶۰ نفر برای گروه دانش آموزان تک سرپرست و ۶۰ نفر برای گروه دانش آموزان عادی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه خودجراحی سانسون و همکاران (۱۹۹۸)، پرسشنامه هیجان بین فردی هافمن و همکاران (۲۰۱۴) و پرسشنامه خودشناسی انسجامی قربانی، واتسن و هارگیس (۲۰۰۸) بود. برای تجزیه و تحلیل داده های آمار استنباطی از تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون t مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد بین خودشناسی انسجامی، تنظیم هیجان بین فردی و خودجراحی در دانش آموزان تک سرپرست و عادی تفاوت وجود دارد (P>۰/۰۵). براساس نتایج می توان گفت که خودشناسی انسجامی، تنظیم هیجان بین فردی و خودجراحی در دانش آموزان تک سرپرست و عادی متفاوت است.

کلیدواژه ها:

خودشناسی انسجامی ، تنظیم هیجان بین فردی ، خودجراحی ، دانش آموزان تک سرپرست و عادی