اختلال بیش فعالی کمبود توجه در دانش آموزان ابتدایی

اختلال کم توجهی بیش فعالی یکی از شایع ترین اختلالات روان پزشکی دوران کودکی است که تاثیر قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، رفتار اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. هدف این مقاله بررسی شیوع، ویژگی ها و چالش های مدیریت این اختلال در کودکان ایرانی دوره ابتدایی است. مطالعات مختلف نشان می دهند که شیوع آن در دانش آموزان ایرانی بین ۹ تا ۱۷ درصد متغیر است و نوع ترکیبی آن بیشترین فراوانی را دارد. اختلالات همراه از جمله اختلال نافرمانی طلبی و اضطراب در بیش از ۶۰% کودکان دارای این اختلال مشاهده شده است. علاوه بر این، کمبود دانش معلمان و موانع دسترسی خانواده ها به خدمات سلامت روان، تشخیص و مداخله مناسب را محدود می کند. پژوهش های مداخله ای نشان می دهند که آموزش والدین و مداخلات رفتاری می تواند رفتارهای تکانشی و عدم تمرکز کودکان را کاهش دهد. یافته های این مقاله بر اهمیت شناسایی زودهنگام، آموزش خانواده و مدرسه و ارائه برنامه های مداخله موثر برای بهبود عملکرد تحصیلی و کیفیت زندگی کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اختلال کم توجهی بیش فعالی کودکان ، ابتدایی ، شیوع ، مداخلات ، ایران