پیش بینی خودشناسی انسجامی براساس استقامت ذهنی در کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران

انسان موجودی تک بعدی نیست و او از ابعاد شناختی، عاطفی، جسمانی، اجتماعی و معنوی تشکیل یافته است. سلامت روانی و جسمانی اش، مرهون رشد همه جانبه و هماهنگ این ابعاد است. هدف پژوهش حاضر پیش بینی خودشناسی انسجامی بر اساس استقامت ذهنی در کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران بود. این پژوهش از لحاظ هدف یک پژوهش بنیادی و از لحاظ روش توصیفی و روش اجرا همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود (تعداد جامعه برابر با ۱۰۰۰ نفر). حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۷۰ نفر، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه استقامت ذهنی کلاف، ارلی و سیول (۲۰۰۲) و پرسشنامه خودشناسی انسجامی قربانی و همکاران (۲۰۰۸) بود و به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و بارون کنی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد بین استقامت ذهنی و خودشناسی انسجامی در کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران رابطه وجود دارد (۰/۰۰۵>p). خودشناسی انسجامی براساس استقامت ذهنی در کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران قابل پیش بینی است. بر اساس نتایج و با توجه به اینکه خودشناسی انسجامی از سوی استقامت ذهنی در کارمندان اداره گاز پونک در شهر تهران قابل پیش بینی است، پیشنهاد می شود در جهت افزایش خودشناسی انسجامی در کارمندان اداره گاز پونک از نقش استقامت ذهنی در طراحی پروتکل های آموزشی و درمانی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

خودشناسی انسجامی ، استقامت ذهنی ، کارمندان اداره گاز پونک ، شهر تهران