کاربرد مصالح فوتوکاتالیستی در بهبود کیفیت هوای داخلی ساختمانها و ارتقای سلامت محیطی معماری پایدار

کیفیت هوای داخلی از شاخصهای اساسی سلامت و آسایش کاربران ساختمانها به شمار می رود و در دهه های اخیر به دلیل استفاده گسترده از مصالح صنعتی و کاهش تهویه طبیعی اهمیت آن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارایی مصالح فوتوکاتالیستی به ویژه دی اکسید تیتانیوم (TiO۲)، در حذف آلاینده های هوا در محیط های داخلی انجام شد. روش تحقیق شامل ترکیبی از آزمایش های کنترل شده در مقیاس آزمایشگاهی و شبیه سازی عملکرد واقعی در فضاهای معماری بود. در این فرآیند نمونه های مصالح فوتوکاتالیستی در معرض آلاینده های متداول مانند فرمالدهید، NOx و ترکیبات آلی فرار (VOCs) قرار گرفتند تا توانایی آن ها در تجزیه آلاینده ها در شرایط نوری مختلف ارزیابی شود. نتایج نشان داد که استفاده از این مصالح می تواند میانگین غلظت آلاینده های هوا را تا حدود ۴۵ درصد کاهش دهد و به ویژه در فضاهای با تهویه محدود بیشترین تاثیر را داشته باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مصالح فوتوکاتالیستی نه تنها به عنوان یک فناوری نوین در ارتقای کیفیت هوای داخلی بلکه به عنوان راهکاری موثر در جهت تحقق معماری پایدار و سلامت محور مطرح هستند و می توانند نقش مهمی در دستیابی به محیط های زیست پذیر و کارآمد ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

مصالح فوتوکاتالیستی ، کیفیت هوای داخلی ، سلامت محیطی ، معماری پایدار ، دی اکسید تیتانیوم