بررسی روشهای بی خطرسازی پسماندهای بیمارستانی و اثرات محیط زیستی هرروش

پسماندهای بیمارستانی به دلیل ماهیت عفونی، شیمیایی و بالقوه خطرناک، خود تهدیدی جدی برای سلامت عمومی و محیط زیست محسوب می شوند و مدیریت ایمن آنها از الزامات نظام های بهداشتی است. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه روش های مختلف بی خطرسازی پسماندهای بیمارستانی و ارزیابی اثرات زیست محیطی هر یک از این روش ها با رویکردی جامع است. این پژوهش به صورت یک مطالعه مروری سیستماتیک-تحلیلی انجام شده و از تحلیل چرخه حیات (LCA) و تصمیم گیری چندمعیاره برای ارزیابی عملکرد زیست محیطی، فنی و اقتصادی روش های بی خطرسازی استفاده شده است. در این تحقیق روش های حرارتی، غیرحرارتی و فناوری های نوین از جمله سوزاندن، اتوکلاو، مایکروویو، پیرولیز و پلاسمای حرارتی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که سوزاندن با وجود کارایی بالا در نابودی پاتوژن ها بیشترین اثرات منفی زیست محیطی را به ویژه از نظر انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده های خطرناک دارد. در مقابل روش های غیرحرارتی به ویژه اتوکلاو و مایکروویو دارای ردپای کربن کمتر و سازگاری بیشتر با محیط زیست هستند. در نهایت انتخاب روش مناسب باید بر اساس شرایط محلی، نوع پسماند و ملاحظات زیست محیطی و اقتصادی انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

بی خطرسازی پسماند بیمارستانی ، تحلیل چرخه حیات (LCA) ، اثرات زیست محیطی