اثربخشی طرحواره درمانی بر تکانشگری دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر تکانشگری دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال انجام گرفته است. این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون به همراه گروه کنترل می باشد. ۳۰ نفر از دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. طرحواره درمانی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به گروه آزمایش آموزش داده شد. ابزار پژوهش شامل مقیاس تکانشگری بارات (۱۹۹۷) می باشد. از شاخص های توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مانکوا استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر تکانشگری دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال موثر بوده است (۰/۰۱>p). بنابراین نتایج این تحقیق نشان داده است که می توان از طرحواره درمانی در کاهش تکانشگری دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، تکانشگری ، دختران بد سرپرست ، فراری