اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال انجام گرفته است. این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون به همراه گروه کنترل می باشد. ۳۰ نفر از دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. طرحواره درمانی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به گروه آزمایش آموزش داده شد. ابزار پژوهش شامل مقیاس ادراک طردشدگی مک دونالد و لیری (۲۰۰۵) می باشد. از شاخص های توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مانکوا استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، موثر بوده است (p < ۰/۰۱)؛ بنابراین نتایج این تحقیق نشان داده است که می توان از طرحواره درمانی در کاهش ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، ادراک طردشدگی ، دختران بدسرپرست و فراری