درآمدی بر تحولات تاریخی حقوق بین الملل از دوران باستان تا پایان قرون وسطی

دوران باستان دوره تاریخی است که از اختراع خط میخی سومری تا فروپاشی امپراتوری روم غربی ادامه داشت و از سال ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا سال ۴۷۶ میلادی را در بر می گیرد. هر چند نمی توان گفت که آن چه از حقوق بین الملل امروزین انتظار می رود در عصر باستان نیز وجود داشته است ولیکن با ملاحظه آثار مکشوفه و الواحی که به اصل عدم تعرض و تجاوز، اصل استرداد مجرمین، تفکیک میان حقوق اتباع و حقوق ملل، رعایت قوانین مخاصمه یا حقوق جنگ و تصریح دارند می توان مقرراتی از حقوق بین الملل را در تمدن شرق و غرب باستان مشاهده نمود. البته در این میان نباید از نقش موثر ادیان الهی و بشری که هدایتگر انسان ها به سوی اخلاق، فضیلت و رعایت حقوق دیگران هستند غافل شد. همچنین فلاسفه عقل گرای آن دوران به مفهوم حقوق طبیعی و جایگاه آن در جامعه انسانی تاکید داشتند. قرون وسطی به عنوان یک دوره هزار ساله، علیرغم نقاط تاریک بسیار بدون دست آورد نیز نبوده است. در این دوران تابعان حقوق بین الملل منحصر به دولت های اروپایی مسیحی بود؛ نهاد قانونگذاری مرکزی وجود نداشت منابع حقوق بین الملل شامل عرف، معاهده و تعالیم حاکمه مسیحیت بود؛ نظریه جنگ عادلانه و اقدامات تلافی جویانه مورد پذیرش بود.

کلیدواژه ها:

حقوق بین الملل ، تمدن غرب و تمدن شرق باستان ، قرون وسطی ، مسیحیت ، حقوق طبیعی