اثر ساختاری سبک دلبستگی بر اعتیاد به اینترنت با میانجی گری منبع کنترل بیرونی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ساختاری سبک دلبستگی بر اعتیاد به اینترنت با میانجی گری منبع کنترل بیرونی بود. روش: روش پژوهشی حاضر از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود و ۲۵۱ دانش آموز دختر ۱۲ تا ۱۸ ساله در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی نوجوان سیمپسون (۱۹۹۰)، پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۶) و پرسشنامه منبع کنترل راتر (۱۹۶۶) بودند. تحلیل داده ها نیز با نرم افزارهای SPSS ۲۵ و Smart PLS ۳ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین متغیرها با یکدیگر روابط معناداری وجود دارد و منبع کنترل بیرونی نقش میانجی در رابطه بین سبک دلبستگی و اعتیاد به اینترنت دارد. بحث و نتیجه گیری: با تقویت دلبستگی ایمن، افزایش منبع کنترل درونی و آموزش مهارت های تنظیم هیجان و حل مسئله، خطر ابتلا به اعتیاد به اینترنت کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، اعتیاد به اینترنت ، منبع کنترل