بررسی تاثیر توانمندسازی منابع انسانی بر تعهد سازمانی با توجه به نقش میانجی کیفیت زندگی کارکنان شرکت عملیات غیر صنعتی پازارگاد

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر توانمندسازی منابع انسانی بر تعهد سازمانی با توجه به نقش میانجی کیفیت زندگی کارکنان شرکت عملیات غیر صنعتی پازارگاد می باشد. روش پژوهش حاضر تحلیلی توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه ۵۶۷ نفر از کارکنان شرکت عملیات غیر صنعتی پازارگاد می باشد. با توجه به حجم جامعه در این پژوهش با روش تصادفی ساده و طبق جدول مورگان تعداد ۲۲۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. ابزار پژوهش در این تحقیق شامل پرسشنامه استاندارد تعهد سازمانی آلن و مایر (۱۹۹۰)، پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی کاری لوپز (۲۰۰۷) و پرسشنامه استاندارد توانمندسازی اسپریتز (۲۰۰۰) بوده است. روایی پرسشنامه ها به روش محتوایی مورد تایید استاد راهنما قرار گرفت و پایایی پرسشنامه های مذکور بر اساس ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹۱۸، ۰.۹۶۲ و ۰.۹۱۸ مورد ارزیابی و محاسبه قرار گرفت که بیانگر پایایی مطلوب پرسشنامه تحقیق می باشد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس به بررسی مسیرهای مشخص شده پژوهش مطابق با مدل مفهومی پرداخته شده است. یافته های پژوهش نشان داد توانمندسازی منابع انسانی بر تعهد سازمانی کارکنان شرکت عملیات غیر صنعتی پازارگاد تاثیر مستقیم و معناداری داشته و کیفیت زندگی در رابطه بین توانمندسازی منابع انسانی بر تعهد سازمانی کارکنان نقش میانجی معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی منابع انسانی ، تعهد سازمانی ، کیفیت زندگی