تصویرسازی با علم نجوم در منظومه همای و همایون خواجوی کرمانی

شاعران گذشته همانند دیگر علوم با علم احکام نجوم آشنایی کامل داشتند و در اشعار خود غالبا از آن بهره می گرفتند. اصطلاحات نجومی و باورهای عامیانه مرتبط با آنها دستمایه ی آفرینش مضامین شعری در آثار خواجو شده و عرصه ای برای جلوه گری کلام فضل فروشانه ی او فراهم آورده است. همچنین بسیاری از شاعران و نویسندگان، تحت تاثیر شرایط فکری و فرهنگی روزگار خویش شماری از باورها و اعتقادات عامه را در آثار خود منعکس کرده اند؛ از این رو آثار آنان از منابع شایسته ی بررسی در حوزه مردم شناسی و فرهنگ عامه به شمار می آید. تصویرسازی در علم نجوم به خلق تصاویری از اجرام و پدیده های فضایی با استفاده از دانش و یافته های علمی گفته می شود. این تصاویر می توانند شامل سیارات، ستارگان، کهکشان ها و سایر اجرام آسمانی باشند که اغلب با دقت علمی بالا و با در نظر گرفتن آخرین اکتشافات نجومی ایجاد می شوند. خواجو دستاوردهایی چون تصویرپردازی و هنرهای کلامی شایانی از خود بروز داده است. روش انجام این تحقیق به صورت کتابخانه ای و فیش برداری می باشد. یافته های پژوهش بیانگر این است که خواجوی کرمانی در منظومه همای و همایون، خود تکنیک های روایی را به نمایش گذاشته است و اثر وی دارای عناصر داستانی، طرح درون مایه، گفتگو، توصیف و صحنه سازی و مولفه های روشن روایی است.

کلیدواژه ها:

ادبیات غنایی ، تصویر سازی ، علم ، نجوم ، نجوم ، احکامی ، منظومه همای و همایون ، خواجوی کرمانی