مدل مشارکت مردم محلی در اقتصاد دریا با الهام از الگوهای مردمی تولید

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی برای مشارکت موثر مردم محلی در اقتصاد دریا و توسعه گردشگری دریامحور، با الهام گیری از منطق و سازوکارهای اثربخش حاکم بر الگوهای موفق کسب وکارهای مردمی در حوزه تولید انجام شد. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش اساسی است که چگونه می توان با انتقال و بومی سازی الگوهای مردمی تولید، چارچوبی عملیاتی برای نقش آفرینی واقعی و دانش بنیان جوامع محلی در مدیریت مقاصد گردشگری دریایی طراحی کرد. روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل تفسیری-تطبیقی است که داده های آن از دو طریق گردآوری شده است: الف) تجربه نگاری میدانی از ده الگوی موفق مردمی تولید در ایران، و ب) مطالعه اسنادی منابع نظری مرتبط با گردشگری دریایی، مشارکت محلی و مدیریت دانش. تحلیل داده ها با رویکرد مقایسه ای انجام شده و هشت منطق کلیدی حاکم بر موفقیت الگوهای مردمی استخراج شد: مردمی بودن واقعی، مسئله محوری، یادگیری تدریجی و دانش تجربی، سرمایه اجتماعی، تلفیق هوشمندانه سنت و نوآوری، رهبری میدانی، تاب آوری و نقش نهادهای میانجی (نظیر تعاونی ها). این پژوهش نشان می دهد که موفقیت در توسعه پایدار گردشگری دریایی، نه در گرو پروژه های کلان دولتی، بلکه در توانایی ترجمه و تطبیق این منطق های اثبات شده داخلی با بستر ویژه جوامع ساحلی است. چارچوب نهایی ارائه شده، این منطق ها را به مولفه های عملیاتی مانند مالکیت و مدیریت مشارکتی مقصد، توسعه مسئله محور گردشگری، شبکه سازی اعتماد محلی و خلق تجربه های گردشگری بر پایه دانش بومی تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

مشارکت مردم محلی ، گردشگری دریامحور ، الگوهای مردمی تولید ، دانش بومی ، توسعه پایدار