بررسی فرونشست دشت کهک، قم با استفاده از تکنیک تداخل سنجی راداری (InSAR)

در این پژوهش، پدیده فرونشست در دشت کهک، قم با استفاده از روش تداخل سنجی راداری (InSAR) و تصاویر ماهواره ای سنتینل ۱ مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، ۱۶ تصویر راداری در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ انتخاب و با استفاده از نرم افزار SNAP پردازش شدند تا میزان تغییرات سطح زمین در طول زمان مشخص شود. همچنین، اطلاعات مربوط به ۳۲ حلقه چاه پیزومتری در دوره ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۹ جمع آوری شد و میزان افت سطح آب زیرزمینی در این بازه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میانگین نرخ فرونشست در این منطقه برابر با ۶/۲ سانتی متر در سال است و بیشترین نرخ در محدوده اکتشافی پاسنگان با ۹/۳ سانتی متر در سال رخ داده است. نواحی منطقه، شامل حاجی آباد، سراجه و دولت آباد، و جنوب شرقی منطقه شامل اکتشافی پاسنگان، شمال پاسنگان و تقاطع اتوبان بیشترین میزان افت سطح آب و در نتیجه بیشترین میزان فرونشست را تجربه کرده اند. بررسی آماری رابطه بین افت سطح آب زیرزمینی و میزان فرونشست نشان داد که این دو عامل همبستگی زیادی با یکدیگر دارند، به طوری که ضریب همبستگی محاسبه شده برابر با ۷۳/۰ و در سطح اطمینان ۹۹ درصد معنادار بوده است. همچنین، بازدیدهای میدانی از مناطق پرخطر، وجود ترک های سطحی و آسیب های ناشی از فرونشست را تایید کرد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: تداخل سنجی راداری ، دشت کهک قم ، سنتینل ۱ ، فرونشست ، InSAR