الگوی فرایندی غیبت ذهنی اعضای هیات علمی در محیط کار با روش نظریه پردازی داده بنیاد

مطالعه حاضر با هدف شناسایی یک الگوی فرایندی در ارتباط با غیبت ذهنی اعضای هیات علمی در محیط کار اجرا شد. این مطالعه، از نظر رویکرد، پژوهشی کیفی، در ارتباط با هدف، پژوهشی کاربردی و با توجه به ماهیت اکتشافی است که با استفاده از روش نظریه پردازی داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری را اعضای هیات علمی دانشگاه های ایران تشکیل می دهند و داده های مورد نیاز از طریق ۲۳ مصاحبه نیم ساختار یافته و با توجه به اشباع نظری، گردآوری شد. برای شناسایی افراد مناسب جهت انجام مصاحبه ها نیز روش در دسترس و نیز روش نمونه گیری هدفمند به صورت گلوله برفی استفاده شد. پس از تحلیل داده ها، عوامل موثر بر غیبت ذهنی اعضای هیات علمی در قالب عوامل علی (عوامل نگرشی، عوامل مهارتی- عملکردی، ویژگی های مدیران دانشگاه و ویژگی های فرهنگ سازمانی دانشگاه)، عوامل زمینه ای (ساختار سازمانی دانشگاه، نارسایی سیستم مدیریت منابع انسانی، دانشجویان، عوامل شغلی و مشکلات شخصی) و عوامل مداخله گر (عوامل بازدارنده فردی و اجتماعی) دسته بندی شدند. یافته ها همچنین حاکی است، غیبت ذهنی اعضای هیات علمی در محیط کار به شکل ترک خدمت مجازی و غفلت از کار (وقت گذرانی در محیط کار) خود را نشان می دهد. راهبردهای کاهش این پدیده نیز در قالب ۲ بعد (کاهش انزاوی اجتماعی و اقدامات عملکردی) و پیامدهای آن نیز در ۲ سطح (فردی و سازمانی) شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

غیبت ذهنی ، اعضای هیات علمی ، غیبت ذهنی اعضای هیات علمی ، بی-تفاوتی در محیط کار ، نظریه داده بنیاد