بهبود شاخص های تغذیه ای گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) و ماش(.Vigna radiate L) با کاربرد کودهای شیمیایی و زیستی نیتروژنه در کشت مخلوط
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 79
فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCPP-16-1_005
تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
به منظور بررسی اثر کودهای شیمایی و زیستی نیتروژنه بر الگوهای مختلف کشت مخلوط گلرنگ و ماش آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در سال ۱۳۹۹ در مزرعه تحقیقاتی جهاد کشاورزی استان اصفهان (کبوترآباد) اجرا شد. عامل های آزمایشی شامل کاربرد کود نیتروژنه (صفر، ۵۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار+ کود زیستی نیتروکسین و ۱۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار) در کرت های اصلی و الگوی کشت مخلوط در ۵ سطح (کشت خالص گلرنگ و ماش و کشت مخلوط آن ها با نسبت های ۱:۱، ۲:۱ و ۱:۲) در کرت های فرعی بود. بیشترین درصد عناصر غذایی نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن و روی در اندام هوایی و دانه برای هر دو گیاه گلرنگ و ماش از تیمار کاربرد تلفیقی کود شیمیایی و زیستی نیتروژنه حاصل شد. برای گیاه گلرنگ الگوی کشت یک ردیف گلرنگ: دو ردیف ماش و برای گیاه ماش الگوی کشت یک ردیف ماش: یک ردیف گلرنگ از بیشترین غلظت عناصر برخوردار بود. بیشترین عملکرد روغن کشت بیشترین عملکرد روغن گلرنگ (۷۹/۱ گرم در متر مربع) از کشت خالص با کاربرد ۵۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار + کود زیستی حاصل شد. در گیاه گلرنگ و ماش با افزایش کاربرد کود نیتروژنه شاخص برداشت نیتروژن افزایش یافت و کارایی مصرف و کارایی جذب نیتروژن کاهش یافتند ولی با کاربرد کود زیستی این کارایی ها افزایش داشتند. در کشت خالص گلرنگ و ماش بیشترین کارایی مصرف (۶۵/۹ و۴۷/۵کیلوگرم در کیلوگرم) و کارایی جذب نیتروژن (۱/۱۹و ۱/۶۳ کیلوگرم در کیلوگرم) از تیمار ۵۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار+ کود زیستی حاصل شد. این نتایج نشان داد که با کشت مخلوط و کاربرد کود زیستی نیتروژنی می توان مصرف کود شیمیایی نیتروژنی را کاهش داد به طوری که در بیشتر صفات مورد بررسی تفاوت معنی داری بین تیمار کاربرد ۵۰ کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن+ کود زیستی با کاربرد ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار کود شیمیایی نیتروژنی وجود نداشت.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
میلاد نوجوکی
Department of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Yasouj, Yasouj, Iran.
علیرضا یدوی
Department of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Yasouj, Yasouj, Iran.
محسن موحدی دهنوی
Department of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Yasouj, Yasouj, Iran.
مهرداد محلوجی
Academic Staff of Isfahan Agricultural and Natural Resources Research and Education Center, Isfahan, Iran.
فاطمه ابراهیمی
Department of Agronomy and Plant Breeding, Faculty of Agriculture, University of Yasouj, Yasouj, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
