بررسی کیفی دیدگاه والدین درباره مزایا و معایب آموزش مجازی برای دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلالات یادگیری خاص

هدف پژوهش حاضر بررسی دیدگاه والدین در خصوص مزایا و معایب آموزش مجازی برای دانش آموزان مقطع ابتدایی با اختلالات یادگیری خاص می باشد. اختلالات یادگیری خاص، گروهی از ناتوانی های رشدی هستند که فرآیندهای اساسی یادگیری مانند خواندن، نوشتن و حساب را تحت تاثیر قرار می دهند. با توجه به فراگیری آموزش مجازی، درک تجربیات این دانش آموزان و والدین آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش با رویکردی کیفی و در چارچوب پارادایم تفسیرگرایانه انجام شد. جامعه پژوهش را والدین دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلالات یادگیری خاص در شهر اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با ۱۱ والد گردآوری شد. فرایند مصاحبه ها تا رسیدن به مرحله اشباع داده ها ادامه یافت. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مجازی برای این دانش آموزان، تجربه ای دووجهی از فرصت ها و چالش ها را به همراه داشته است. مزایای برجسته شامل بهینه سازی منابع زمانی و اقتصادی خانواده، انعطاف پذیری زمانی و انطباق پذیری فرایند یادگیری، غنای چندرسانه ای و جذابیت ادراکی محتوای آموزشی، تقویت خودتنظیمی و شایستگی های فردی یادگیرنده، ارتقای سواد دیجیتال و ظرفیت تعامل آموزشی و امنیت روان شناختی، و پشتیبانی خانوادگی شناسایی شد. در مقابل چالش های اصلی شامل مشکلات زیرساختی و دسترسی دیجیتال، کاهش کیفیت یادگیری، مشکلات سلامت جسمانی، مشکلات هیجانی و رفتاری، مشکلات اجتماعی، مشکلات آموزشی- محیطی، و افزایش مسئولیت و تنش های والدگری بود. در نهایت، نتایج نشان داد که آموزش مجازی بستری پیچیده و چندوجهی برای این کودکان ایجاد کرده که پیامدهای آن متغیر و وابسته به شرایط است.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری خاص ، آموزش مجازی ، دیدگاه والدین ، مزایا و معایب