بررسی رابطه بین الگوریتم های شبکه های اجتماعی و اختلالات شبه توجهی (ADHD-like symptoms) در کودکان دبستانی: تحلیل مکانیسم های شناختی

هدف: هدف از این پژوهش، بررسی رابطه میان استفاده از شبکه های اجتماعی مبتنی بر الگوریتم های توصیه گر و ظهور علائم شبیه به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) در کودکان دبستانی است.روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و تحلیلی و با استفاده از مرور سیستماتیک منابع معتبر علمی، مقالات همکاران داوری شده و گزارش های بالینی انجام شده است. داده ها بر اساس تحلیل محتوای کیفیت نگر و شناسایی مکانیسم های عصبی-شناختی مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که الگوریتم های «اقتصاد توجه» با ارائه محتوای کوتاه، پرتحریک و متغیر سریعا، چرخه پاداش دوپامینرژیک مغز کودک را دستکاری می کنند. این فرآیند منجر به کاهش ظرفیت توجه پایدار، افزایش تکانشگری و دشواری در تمرکز بر وظایف طولانی مدت می شود که در ظاهر شباهت زیادی به علائم ADHD دارد.نتیجه گیری: اگرچه این علائم لزوما به معنای تشخیص بالینی ADHD نیستند، اما تداوم مواجهه با این الگوریتم ها می تواند زمینه ساز مشکلات مزمن توجه شود. پیشنهاد می شود مداخلات سیاستی برای تنظیم الگوریتم ها و آموزش سواد رسانه ای به والدین و مربیان صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم های شبکه های اجتماعی ، علائم شبه-ADHD ، کودکان دبستانی ، اقتصاد توجه ، توسعه شناختی.