ارتقای سلامت اداری در سازمان های آموزشی هزاره سوم؛ مرور نظام مند نقش سواد اخلاقی و شفافیت سازمانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 150

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSEMCONF02_211

تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

سلامت اداری در سازمان های آموزشی هزاره سوم، به دلیل نقش زیربنایی این نهاد در تربیت نسل های آینده، فراتر از یک ضرورت مدیریتی و به عنوان یک رسالت اخلاقی تلقی می شود. با این حال، پیچیدگی های ساختاری و ظهور فناوری های نوین، بسترهای جدیدی برای فساد اداری ایجاد کرده است. هدف اصلی این مطالعه، برآیند و تحلیل نظام مند ادبیات موجود در حوزه «سواد اخلاقی» و «شفافیت سازمانی» به منظور ارائه الگویی جامع برای ارتقای سلامت اداری در نظام های آموزشی است. این مطالعه با استفاده از روش مرور نظام مند (Systematic Review) انجام شده است. برای این منظور، پایگاه های داده معتبر بین المللی (Scopus, ScienceDirect, ERIC, Google Scholar) و پایگاه های داخلی (SID, Magiran) در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ مورد جستجو قرار گرفتند. از میان ۴۵۰ مقاله اولیه، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت متون، تعداد ۳۵ مقاله منتخب که مستقیما بر شاخص های سلامت اداری در آموزش و پرورش تمرکز داشتند، وارد فرآیند تحلیل نهایی شدند.تحلیل یافته ها نشان می دهد که سلامت اداری پدیده ای چندوجهی است که از تلاقی سه محور اصلی حاصل می شود: نخست، «سواد اخلاقی» کارگزاران که به عنوان سیستم خودکنترلی عمل می کند؛ دوم، «شفافیت سازمانی» که به عنوان بستر نظارت عمومی و کاهش ابهام در فرآیندها شناخته می شود؛ و سوم، «حکمرانی دیجیتال» که امکان ردیابی عملیات اداری را فراهم می آورد. نتایج مرور پیشینه ها حاکی از آن است که در سازمان های آموزشی موفق، شفافیت به جای «مچ گیری»، بر مبنای «پاسخگویی مسئولانه» استوار است. همچنین، یافته ها نشان داد که ضعف در سواد اخلاقی مدیران، اثربخشی پیشرفته ترین سامانه های شفافیت را نیز خنثی می کند. الگوی پیشنهادی این پژوهش نشان می دهد که برای دستیابی به سلامت اداری در هزاره سوم، باید پارادایم مدیریت از «کنترل گرایی متمرکز» به سوی «توانمندسازی اخلاقی و شفافیت توزیع شده» تغییر یابد. این مقاله با ترکیب رویکردهای فردی (اخلاق) و ساختاری (شفافیت)، چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی فراهم می آورد تا از بروز فساد در فرآیندهایی نظیر جذب نیرو، تخصیص بودجه و ارزشیابی های علمی پیشگیری کنند.

نویسندگان

امید آراد

دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

الهام میراسماعیلی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن