تعیین تقویم آسایش اقلیمی شهر شیراز با استفاده از شاخص های دمای معادل فیزیولوژیک PET

در دنیای امروز، صنعت گردشگری به یکی از بزرگترین و سودآورترین بخش های اقتصاد جهانی تبدیل شده است و شرایط اقلیمی مقصد، یکی از مهم ترین عوامل موثر بر انتخاب زمان و مکان سفر توسط گردشگران محسوب می شود. در این پژوهش، با استفاده از شاخص دمای معادل فیزیولوژیک (PET) و مدل ریمن، تقویم آسایش اقلیمی شهر شیراز برای فعالیت های گردشگری تدوین شده است. داده های اقلیمی روزانه سال ۱۴۰۲ از ایستگاه سینوپتیک شیراز استخراج و همراه با پارامترهای فیزیولوژیکی انسانی در نرم افزار ریمن تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که ماه های اردیبهشت، خرداد، شهریور و مهر در محدوده آسایش فیزیولوژیک (PET بین ۱۸ تا ۲۳ درجه سانتی گراد) قرار دارند و بهترین شرایط را برای گردشگری فضای باز فراهم می کنند. در مقابل، ماه های دی، بهمن، اسفند، فروردین، آبان و آذر بسیار خنک (PET بین ۴ تا ۸ درجه) و ماه های تیر و مرداد گرم (PET بین ۲۹ تا ۳۵ درجه) هستند که برای گردشگری طولانی مدت نامناسب می باشند. بررسی پهنه بندی فضایی نیز نشان داد که در مهر ماه یک محدوده قرمز (نامطلوب) در جنوب غربی شیراز وجود دارد، در حالی که فروردین ماه فاقد منطقه قرمز بوده و گسترش آبی (عالی) دارد. به طور کلی، بهار و اوایل پاییز بهترین فصول و تابستان و زمستان نامناسب ترین زمان ها برای سفر به شیراز هستند. بنابراین، پیشنهاد می شود برنامه ریزان گردشگری تقویم رویدادهای فرهنگی و بسته های تشویقی سفر را بر اساس ماه های دارای آسایش فیزیولوژیک تنظیم کنند.

کلیدواژه ها:

آسایش اقلیمی ، شاخص PET ، گردشگری شیراز ، مدل RayMan ، زیست اقلیم انسانی