اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی و اضطراب جدایی دانش آموزان دختر ششم ابتدایی شهر خمینی شهر

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی و اضطراب جدایی دانش آموزان دختر ششم ابتدایی شهر خمینی شهر بود.روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود.جامعه شامل تمامی دانش آموزان دختر ششم ابتدایی شهر خمینی شهر دارای اختلال اضطراب جدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود.روش نمونه گیری دردسترس انجام شد. بدین ترتیب نمونه شامل ۳۰ نفر از دانش آموزانی بود که توسط روان پزشک مرکز براساس ملاک های راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-۵) اختلال اضطراب جدایی آنها محرز گردیده شده بود انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر جایگماری شدند.اطلاعات از طریق پرسشنامه های سازگاری اجتماعی سینها و سینگ(۱۳۸۰) و اضطراب جدایی مارچ و همکاران (۱۹۹۷) جمع آوری گردید. پس از انجام پیش آزمون گروه آزمایش مداخله بازی درمانی شناختی رفتاری از بسته آموزشی ریوییر(۲۰۰۶) را در طی ده جلسه ۹۰ دقیقه ای و هفته ای یکبار به مدت دو ماه اجرا نمود. در پایان تحلیل داده ها به صورت شاخص های آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی(تحلیل کوواریانس تک متغیره) انجام شد. نتایج نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری بر سازگاری اجتماعی(۲۰۳.۱۰۶=F و ۰۰۵/۰>P) و اضطراب جدایی(۱۸۴.۳۲۰=F و ۰۰۵/۰>P) دانش آموزان دختر ششم ابتدایی شهر خمینی شهر بسیار موثر بوده است. در راستای نتایج این مطالعه پیشنهاد می شود واحدهای درمانی در سطح آموزش و پرورش کشور به ویژه مشاوران مشغول در مراکز اختلالات و مدارس استثنایی برنامه بازی درمانی با رویکرد شناختی رفتاری را در راس تکنیک های درمانی خود قرار دهند و همچنین ترتیبی داده شود تا پدر و مادرها با بازی درمانی آشنا شوند و در خانه آن را جایگزین بازی های بی هدف نمایند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی شناختی رفتاری ، سازگاری اجتماعی ، اضطراب جدایی ، دانش آموزان دختر ششم ابتدایی شهر خمینی شهر