هوش هیجانی در عصر اضطراب

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDUNIVIN01_2008

تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

در دنیای معاصر که با شتاب فناوری، بی ثباتی های اقتصادی، تغییرات اقلیمی و انزوای اجتماعی ناشی از زندگی دیجیتال همراهه، پدیده ی «اضطراب» از یک تجربه ی فردی به یک بحران جهانی تبدیل شده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی نقش حیاتی هوش هیجانی (Emotional Intelligence) به عنوان یک مکانیسم انطباقی و راهبردی برای مقابله با این موج عظیم اضطراب می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی تبدیل هوش هیجانی از یک مفهوم نظری به یک ابزار عملیاتی برای تاب آوری روانی در شرایط بحرانه. بررسی ادبیات پژوهش و تحلیل داده های موجود نشان می دهد که در عصری که اطلاعات بیش از حد (Information Overload) و اخبار منفی (Negativity Bias) به طور مداوم سیستم عصبی را درگیر می کنند، افراد فاقد مهارت های هیجانی، مستعد فرسودگی شغلی، اختلالات اضطرابی و تصمیم گیری های نادرست هستند. در مقابل، افراد با هوش هیجانی بالا، با بهره گیری از چهار مولفه ی کلیدی شامل خودآگاهی (تشخیص دقیق هیجانات در لحظه)، خودمدیریتی (تنظیم پاسخ های هیجانی به جای واکنش های تکانشی)،آگاهی اجتماعی (درک عمیق از محیط و دیگران) و مدیریت روابط (ساختن شبکه های حمایتی)، توانسته اند نه تنها از شدت اضطراب بکاهند، بلکه از این تنش ها به عنوان سوختی برای رشد و خلاقیت استفاده کنند. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که رابطه ی معکوس و معناداری بین سطوح هوش هیجانی و میزان اضطراب وجود دارد؛ به طوری که هر واحد افزایش در هوش هیجانی، می تواند به طور قابل توجهی آستانه ی تحمل استرس را بالا ببرد. همچنین مشخص شد که مولفه ی «خودمدیریتی» بیشترین تاثیر را در کاهش اضطراب های موقعیتی دارد، در حالی که «آگاهی اجتماعی» در کاهش اضطراب های اجتماعی و احساس تنهایی نقش کلیدی ایفا می کند. این مقاله با ارائه یک مدل کاربردی، راهکارهایی نظیر تمرین های ذهن آگاهی (Mindfulness)، بازسازی شناختی هیجانات، و تقویت همدلی را به عنوان ابزارهای ضروری برای ارتقای هوش هیجانی در سطح فردی و سازمانی پیشنهاد می دهد. نتیجه گیری نهایی نشان می دهد که در عصر اضطراب، هوش هیجانی دیگر یک «مهارت نرم» لوکس نیست، بلکه یک «ضرورت استراتژیک» برای بقا و سلامت روان جامعه است. سرمایه گذاری بر آموزش و پرورش این مهارت ها، کلید اصلی گذار از یک جامعه ی مضطرب به یک جامعه ی تاب آور و پویاست.

نویسندگان

الناز چاروائی

کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور گنبد کاووس

عادله آق آتابای

کارشناسی اموزش ابتدایی از دانشگاه ازاد گنبد

آی سن احمد قلی

کارشناسی اموزش ابتدایی از دانشگاه آزاد آزادشهر

خلیل صادق

کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی از دانشگاه ازاد ازادشهر