مروری روایی بر درمان شناختی-رفتاری گروهی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید: اثربخشی، مکانیسم ها و کاربردهای بالینی

آرتریت روماتوئید (RA) بعنوان یک بیماری خودایمنی مزمن، چالش های جسمانی و روان شناختی متعددی را برای بیماران ایجاد می کند. درمان شناختی-رفتاری گروهی (gCBT) به عنوان یک مداخله روان شناختی ساختار یافته، توجه فزاینده ای در مدیریت جامع RA به خود جلب کرده است. این مطالعه مرور روایی با هدف بررسی شواهد موجود درباره اثربخشی، مکانیسم های عمل و کاربردهای بالینی gCBT در بیماران مبتلا به RA با جستجوی هدفمند در پایگاه های داده PubMed، PsycINFO و Scopus و بررسی منابع مطالعات کلیدی، شواهد مرتبط تا سال ۲۰۲۴ گردآوری شد و تحلیل به صورت روایی و با تمرکز بر بررسی مفاهیم اصلی انجام گرفت. شواهد نشان می دهد gCBT منجر به بهبود معنادار در افسردگی، اضطراب، فاجعه سازی درد و کیفیت زندگی می شود. بهبودهای متوسطی نیز در شدت درد، خستگی و عملکرد فیزیکی گزارش شده است. مکانیسم های عمل احتمالی شامل تغییر باورهای ترس-اجتناب، افزایش خودکارآمدی، بهبود مهارت های مقابله ای و بهره گیری از پویایی های گروهی است. فرمت های ارائه شامل جلسات حضوری، مجازی و ترکیبی بوده اند.gCBT یک مداخله امیدوارکننده در مدیریت روان شناختی RA است که می تواند به عنوان مکمل درمان دارویی مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، نیاز به پژوهش های بیشتر درباره ماندگاری اثرات، مقایسه با سایر مداخلات و بهینه سازی فرمت های ارائه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی-رفتاری گروهی ، آرتریت روماتوئید ، مرور روایی ، مداخلات روان شناختی ، سلامت روان