بررسی اثربخشی درمان شفقت به خود بر انسجام روان شناختی و احساس تنهایی در دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند

در پژوهش حاضر، هدف آن است که اثربخشی درمان شفقت به خود به عنوان یکی از رویکردهای نوین و مبتنی بر پذیرش، مهربانی درونی و تنظیم هیجان، بر انسجام روان شناختی و احساس تنهایی در میان دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند مورد بررسی قرار گیرد. درمان شفقت به خود که بر سه مولفه مهربانی با خود، انسانیت مشترک و ذهن آگاهی استوار است، می تواند از طریق کاهش خودانتقادی، افزایش پذیرش تجربه های ناخوشایند و تقویت توانایی مواجهه سالم با فشارهای هیجانی، انسجام روان شناختی را ارتقا دهد و به ایجاد احساس یکپارچگی، هدفمندی و ثبات درونی کمک کند. از سوی دیگر، با توجه به اینکه احساس تنهایی در دوره دانشجویی به دلیل تغییرات هویتی، چالش های تحصیلی و دوری از خانواده شایع است، انتظار می رود مداخله مبتنی بر شفقت به خود بتواند با تقویت دلبستگی درونی ایمن، کاهش شرم و انزوای اجتماعی و افزایش ارتباط سازنده با خود و دیگران، این احساس ناخوشایند را کاهش دهد. بنابراین، بررسی اثر این درمان در جمعیت دانشجویان دختر می تواند به عنوان گامی مهم در جهت ارتقای بهزیستی روان شناختی و پیشگیری از مشکلات هیجانی در محیط های دانشگاهی تلقی شود. مطالعه حاضر از نوع هدف کاربردی و جزء دسته پژوهش های تجربی از نوع نیمه آزمایشی است. همچنین روش پژوهش حاضر نیز از نوع پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل می باشد. در نهایت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss۲۷ نشان داد درمان شفقت به خود بر احساس تنهایی و انسجام روان شناختی دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند تاثیر دارد. (۰۵/۰>P)

کلیدواژه ها:

درمان شفقت به خود ، انسجام روان شناختی ، احساس تنهایی