معماری در گذار: بازخوانی مفاهیم سنتی در مواجهه با فناوری های دیجیتال

تحولات سریع فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، فرم، فرآیند و معنای معماری را در سطحی بی سابقه دستخوش تغییر کرده است. این پژوهش با هدف بازخوانی مفاهیم بنیادین معماری سنتی از جمله هویت، بومیت، بازنمایی، هندسه و نسبت انسان با فضا در بستر معماری دیجیتال انجام شده است. فرضیه اصلی این است که فناوری های دیجیتال نه تنها تهدیدی برای اصول سنتی معماری نیستند بلکه می توانند زمینه ای برای بازتولید و ارتقای آن مفاهیم فراهم کنند (سولومون، ۲۰۱۷). روش تحقیق به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوا، مطالعه موردی و تطبیق نظری انجام شده است. نتایج نشان می دهد که معماری دیجیتال می تواند از طریق پارامتریک سازی، شبیه سازی، تولید افزایشی و هوشمندسازی، ظرفیت های نوینی برای احیای مفاهیم معماری سنتی ایجاد کند؛ از جمله بازتولید الگوهای اقلیمی، نظم های هندسی، حکمت فضایی و رابطه تن فضا. این مقاله نشان می دهد که آینده معماری الزاما گسست از گذشته نیست بلکه امکان "امتداد سنت در عصر دیجیتال" وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مفاهیم سنتی ، فناوری دیجیتال ، فناوری نو ، معماری نو ، معماری سنتی.