نقش محیط آموزشی در تقویت انگیزش تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_10897
تاریخ نمایه سازی: 24 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
انگیزش تحصیلی به عنوان نیروی محرکه ی اصلی فرآیند یادگیری و پیشرفت آکادمیک، همواره یکی از دغدغه های اصلی نظام های آموزشی در سراسر جهان بوده است. افت انگیزش در میان دانش آموزان می تواند منجر به کاهش عملکرد، فرسودگی تحصیلی، و در نهایت، ترک تحصیل شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی عمیق و چندوجهی نقش «محیط آموزشی» به عنوان یکی از تاثیرگذارترین متغیرها بر تقویت یا تضعیف انگیزش تحصیلی می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، فراتر رفتن از تعاریف سطحی و کالبدشکافی ابعاد مختلف محیط آموزشی، از جمله جو روانی-اجتماعی، نقش معلم، ساختار فعالیت های یادگیری، ویژگی های فیزیکی کلاس و مدرسه، و فرهنگ کلی حاکم بر سازمان آموزشی است. در این راستا، مقاله استدلال می کند که محیط آموزشی یک پس زمینه خنثی و منفعل نیست، بلکه یک اکوسیستم پویا و فعال است که به طور مستقیم بر باورها، نگرش ها، هیجانات و رفتارهای تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد. با تکیه بر مبانی نظریه های برجسته انگیزش، از جمله نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory)، نظریه هدف گذاری و نظریه اسناد، به تحلیل مکانیزم هایی پرداخته می شود که از طریق آن ها، یک محیط آموزشی حمایت گر، چالش برانگیز و معنادار می تواند نیازهای بنیادین روانشناختی دانش آموزان (شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط) را ارضا کرده و منجر به درونی سازی انگیزش و حرکت از انگیزه های بیرونی به سمت انگیزه های پایدار درونی گردد. این مقاله ابعاد مختلفی از محیط را مورد کاوش قرار می دهد؛ از تاثیر کیفیت رابطه معلم و دانش آموز و پویایی های گروه همسالان گرفته تا نقش طراحی تکالیف درسی، شیوه های بازخورد، و حتی چیدمان فیزیکی کلاس درس. یافته های این تحلیل جامع نشان می دهد که برای تقویت انگیزش تحصیلی، اتخاذ رویکردی کل نگر و سیستمی ضروری است که در آن، معلمان، مدیران، سیاست گذاران و حتی والدین به طور هماهنگ در جهت خلق محیط های یادگیری مثبت، ایمن و توانمندساز گام بردارند. در نهایت، این مقاله با ارائه پیشنهادهای کاربردی برای بازیگران اصلی نظام آموزش و پرورش، مسیرهایی را برای بهبود عملی شرایط آموزشی و در نتیجه، ارتقای سطح انگیزش و کیفیت یادگیری در دانش آموزان ترسیم می کند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که آموزش و پرورش باید از مدل های انتقال یک طرفه دانش، به سمت مدل های محیط محور (Environment-Centered) حرکت کند که در آن محیط آموزشی به مثابه «معلم سوم» عمل می نماید
کلیدواژه ها:
انگیزش تحصیلی ، محیط آموزشی ، جو روانی-اجتماعی ، نقش معلم ، نظریه خودتعیین گری ، یادگیری دانش آموز محور.
نویسندگان
اعظم امان زاده
کارشناسی مشاوره دانشگاه آزاد قوچان
مریم باقری
کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه فرهنگیان امام جعفر صادق (ع) بجنورد
عاطفه ایثارگر
کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد سبزوار