تبیین نقش آموزش در تعهد به شهروندی زیست محیط مدار شهروندان کرمانشاه با تکیه بر سرمایه اجتماعی

مسائل محیط زیستی یکی از مهم ترین مسائل مطرح در سطح جهانی و ملی در بسیاری از کشورهای دنیا است. از این رو افزایش آگاهی عمومی زیست محیطی می تواند مسائل و مشکلات زیست محیطی را کاهش دهد و منجر به رفتارهای مسئولانه در برابر محیط زیست شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل اجتماعی موثر بر آگاهی از مخاطرات زیست محیطی و وظایف شهروندی محیط زیست مدار شهروندان کرمانشاه کوشید تا با روشی ترکیبی کنش محیط زیستی و شهروند محیط زیست مدار را در سنت نظری جامعه شناختی با بهره مندی از موضع تجربی مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. از بعد کیفی مبتنی بر تحلیل مضمون از بعد کمی، توصیفی از نوع پیمایشی است. شیوه گردآوری اطلاعات با استفاده از اسناد و مطالعات کتابخانه ای، در بخش کیفی (تحلیل مضمون) جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه و روش کمی به صورت پرسشنامه که در بین شهروندان بالای ۱۸ سال کرمانشاه انجام گرفته است. تعیین حجم نمونه در بخش کیفی، اشباع نظری و در بخش کمی با استفاده از فرمول کوکران انجام شد. تجزیه و تحلیل بخش کمی پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی و بخش کیفی با استفاده از کدگذاری و نرم افزار MAXQDA انجام شده است. در بخش کمی برای سنجش پایایی پرسشنامه، یک مرحله آزمون مقدماتی انجام گرفت. در بخش کیفی این پژوهش بررسی صحت و تایید روایی و پایایی طبق نظر گوبا و لینکلن (۲۰۰۰) کیفی شامل معیار اعتبار، اطمینان پذیری و تایید پذیری می باشد. بر اساس نتایج پژوهش متغیرهای آگاهی از مخاطرات زیست محیطی، دینداری، سرمایه فرهنگی، سرمایه اجتماعی، وضعیت اشتغال به ترتیب بیشترین تاثیر مثبت را بر میزان تعهد به شهروندی زیست محیط مدار داشته و متغیرهای فردگرایی تاثیر منفی را بر میزان تعهد به شهروندی زیست محیط مدار داشته است. سایر متغیرها مانند: سن و سرمایه اقتصادی به طور غیرمستقیم بر میزان تعهد به شهروندی زیست محیط مدار تاثیر داشته اند. ویژگی های فردی تاثیر قابل

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، شهروندی زیست محیط مدار ، آموزش