راهبردهای علمی برای پیشگیری از فرسودگی تحصیلی در دوران ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبردهای علمی برای پیشگیری از فرسودگی تحصیلی در دوران ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از روش مروری و تحلیل منابع علمی مرتبط صورت گرفته است. داده های پژوهش به شیوه کتابخانه ای گردآوری و با روش تحلیل کیفی محتوا بررسی شد تا عوامل موثر بر بروز فرسودگی تحصیلی و راهکارهای پیشگیرانه آن در دانش آموزان دوره ابتدایی شناسایی شود.یافته ها نشان داد که فرسودگی تحصیلی نتیجه عدم تعادل میان فشارهای آموزشی و ویژگی های رشدی کودکان است و عواملی مانند روش های تدریس غیرتعاملی، تاکید افراطی بر ارزشیابی، کاهش فرصت های بازی و فعالیت های خلاقانه، و نبود حمایت عاطفی در محیط مدرسه می توانند زمینه ساز آن باشند. در مقابل، راهبردهایی همچون استفاده از روش های یادگیری فعال، ایجاد محیط های آموزشی حمایتگر، تقویت انگیزش درونی، آموزش مهارت های تنظیم هیجان و تاب آوری، و ایجاد تعادل میان آموزش و فعالیت های لذت بخش، نقش موثری در پیشگیری از این پدیده دارند.در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که پیشگیری از فرسودگی تحصیلی مستلزم توجه هم زمان به ابعاد آموزشی و روان شناختی یادگیری است و با طراحی محیط های یادگیری متناسب با نیازهای کودکان می توان زمینه رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی سالم آنان را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، پیشگیری آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، تاب آوری ، سلامت روان.