ارائه الگوی نوین ارزشیابی تکوینی مبتنی بر هوش مصنوعی در مدارس

تحولات سریع فناوری های دیجیتال در سال های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های تازه ای مواجه کرده است. در این میان، ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی فرایند یاددهی–یادگیری مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. با این حال، اجرای موثر این نوع ارزشیابی در کلاس های درس همواره با محدودیت هایی همچون کمبود زمان، حجم بالای دانش آموزان و دشواری ارائه بازخوردهای فردی روبه رو بوده است. پیشرفت های اخیر در حوزه هوش مصنوعی امکان طراحی ابزارها و الگوهای نوینی را فراهم کرده است که می توانند به بهبود فرایند ارزشیابی تکوینی کمک کنند. هدف این پژوهش ارائه الگوی نوین ارزشیابی تکوینی مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی است تا از طریق تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخوردهای به موقع و شخصی سازی مسیر یادگیری، کیفیت یادگیری دانش آموزان ارتقا یابد. در این مقاله ابتدا مبانی نظری ارزشیابی تکوینی و ظرفیت های هوش مصنوعی در آموزش بررسی شده و سپس چارچوبی مفهومی برای به کارگیری این فناوری در فرایند ارزشیابی تکوینی ارائه می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد بهره گیری از سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن تحلیل دقیق عملکرد یادگیرندگان، ارائه بازخوردهای فوری و حمایت از تصمیم گیری آموزشی معلمان، زمینه بهبود کیفیت یادگیری و افزایش کارایی نظام ارزشیابی را فراهم سازد.واژگان کلیدی: ارزشیابی تکوینی، هوش مصنوعی در آموزش، بازخورد آموزشی، تحلیل داده های یادگیری، بهبود فرایند یاددهی–یادگیری