اثربخشی کلاس درس معکوس بر شیفتگی تحصیلی دانش آموزان

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی کلاس درس معکوس بر شیفتگی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم شهر اردبیل بود. پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه ی جمع آوری اطلاعات، جزو پژوهش های نیمه آزمایشی و طرح پژوهش دو گروهی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان جامعه آماری مذکور و با توجه به ملاک های ورود و خروج، ۲ کلاس ۲۰ نفری (مجموعا ۴۰ نفر) به روش نمونه گیری در دسترس، انتخاب شدند و به صورت تصادفی، در ۲ گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون (۲۰۰۸) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفت. یافته ها حاکی از آن بودند که کلاس درس معکوس بر شیفتگی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم شهر اردبیل اثربخش بوده است و دانش آموزان گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری شیفتگی تحصیلی بیشتری داشتند و این نوع آموزش ۳۳ درصد تغییرات شیفتگی تحصیلی دانش آموزان را می تواند تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که کلاس درس معکوس به عنوان یک رویکرد آموزشی فعال و دانش آموزمحور می تواند به طور موثری میزان شیفتگی تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری در مقطع ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کلاس درس معکوس ، شیفتگی تحصیلی ، دانش آموزان.