آموزش تربیت مثبت مدرسه محور بر کاهش اختلالات عاطفی دانش آموزان پسر ابتدایی ناحیه ۲ شهر شیراز

هدف پژوهش حاضر آموزش تربیت مثبت مدرسه محور بر کاهش اختلالات عاطفی دانش آموزان پسر ابتدایی ناحیه ۲ شیراز بود. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه دوره دوم ابتدایی ناحیه ۲ شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. که به صورت تصادفی یک مدرسه پسرانه ابتدایی در شهر شیراز انتخاب و با استفاده از جایگزینی تصادفی دانش اموزان به دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شد. حجم نمونه شامل ۶۰ نفر(گروه آزمایش ۳۰ نفر و گروه کنترل ۳۰ نفر) در نظر گرفته شد که طرح پیش آزمون و پس آزمون بر آن ها اعمال شد. ابتدا پیش آزمون بر روی هر دو گروه انجام و سپس پروتکل تربیت مثبت مدرسه محور بر روی گروه آزمایش انجام شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل؛ پرسشنامه اختلالات عاطفی آخنباخ (۱۹۷۸) دانش آموزان بود. پایایی این ابزارها در پژوهش حاضر برای پرسشنامه اختلالات عاطفی ۷۸/۰ بدست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss ویراست بیست و ششم از طریق آمار توصیفی و استنباطی تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که آموزش تربیت مثبت مدرسه محور باعث کاهش اختلالات عاطفی در این دانش آموزان گردید(۰۵/۰P<).

کلیدواژه ها:

آموزش تربیت مثبت مدرسه محور ، اختلالات عاطفی ، دانش آموزان