بررسی ادبیت سبک احمد شوقی در قصیده «ذکری دنشوای» و سبک حافظ ابراهیم در قصیده «حادثه دنشوای» بر اساس معادله بوزیمان

واقعه دنشوای یکی از مهم ترین حوادث سیاسی در تاریخ سیاسی مصر به شمار می رود و طبیعی بود که تاثیر مضاعفی بر شاعران و اشعار آن ها بگذارد. معادله بوزیمان معادله ای عاطفه سنج است که می توان بر اساس آن میزان ادبیت سبک ها را سنجید. احمد شوقی و حافظ ابراهیم از جمله شاعران معاصری بودند که علی رغم اینکه از نظر موقعیت سیاسی و اجتماعی تفاوت ویژه ای با همدیگر داشتند، به این موضوع پرداختند؛ از این رو طرح چنین پرسشی بیهوده به نظر نمی رسد که چه عاملی باعث شده است که این دو شاعر معاصر، به این حادثه واکنش نشان دادند؟ احمد شوقی(۱۹۳۲-۱۸۶۸) در قصیده ای ۱۴ بیتی تحت عنوان "ذکری دنشوای" و حافظ ابراهیم (۱۹۳۲-۱۸۷۱) نیز در قصیده ای ۲۴ بیتی با عنوان "حادثه دنشوای" این واقعه را به تصویر کشیده اند. هدف نوشتار پیش رو، بررسی موازنه ای میزان ادبیت سبک در قصاید فوق الذکر است که با تکیه بر معادله بوزیمان، دانشمند معروف آلمانی نگاشته شده است تا نشان دهد درسایه سبک شناسی آماری، سبک کدام یک از دو شاعر، ادبی تر است. گفتنی است که پژوهش حاضر با روش تحلیلی-آماری و با رویکرد سبک شناسانه نگاشته شده است. یافته های پژوهش، بیانگر آن است که سبک احمد شوقی بخاطر به کارگیری نوع موسیقی داخلی و خارجی و تاثیر پذیری وی از عاطفه شاعران و بزرگان رومانتیسیسم فرانسوی از جمله ویکتور هوگو از ادبیت بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

احمد شوقی ، حافظ ابراهیم ، دنشوای ، سبک شناسی ، معادله بوزیمان